Akiba Rubinstein (ur. 12 grudnia 1882 lub 1 grudnia 1880 w Stawiskach, zm. 14 marca 1961 w Antwerpii lub Brukseli) – polski szachista pochodzenia żydowskiego, jeden z czołowych zawodników świata w pierwszych dekadach XX wieku, związany z Łodzią.
Uznawano go za jednego z prekursorów nowoczesnej gry pozycyjnej.
Rubinstein był uważany przez wielu za najsilniejszego szachistę świata. W tamtych czasach pretendent do szachowej korony musiał dysponować sporą kwotą na organizację meczu i nagrody. Mistrz świata sam wybierał sobie przeciwnika, głównym kryterium pozostawała wysokość kwoty, jaką kandydat był w stanie zorganizować. Z tych względów Rubinsteinowi nie dane było nigdy rozegranie meczu o mistrzostwo świata, chociaż zarówno wówczas, jak i później uważano, że był jednym z najwybitniejszych szachistów w historii, który takiej szansy był pozbawiony.
Według retrospektywnego systemu Chessmetrics, najwyższy ranking osiągnął w czerwcu 1913, z wynikiem 2789 punktów zajmował wówczas 1. miejsce na świecie. W 1950 Międzynarodowa Federacja Szachowa przyznała mu – za osiągnięcia z przeszłości – tytuł arcymistrza.
