Niesamowita Pia Cramling, wyśmienita dyspozycja arcymistrzyni - Gibraltar 2018
Pia Cramling (ur. 23 kwietnia 1963 w Sztokholmie) – szwedzka szachistka, posiadaczka męskiego tytułu arcymistrza (GM).
Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawiła się w 1978 r., startując w kobiecej olimpiadzie w Buenos Aires. Od początku lat 80. znajduje się w ścisłej światowej czołówce, w 1982 r. otrzymując tytuł arcymistrzyni. W 1985 r. po raz pierwszy wystąpiła w turnieju międzystrefowym, zajmując w Hawanie III m., dzięki czemu zdobyła awans do turnieju pretendentek. W rozegranym w Malmö rok później turnieju zajęła IV m. W turniejach pretendentek wystąpiła jeszcze dwukrotnie: w 1994 r. w Tilburgu zajęła III m. (co odpowiadało czwartej pozycji na świecie), natomiast w 1997 r. w Groningen była VIII. Czterokrotnie startowała również w mistrzostwach świata rozgrywanych systemem pucharowym, najlepszy wynik uzyskując w 2008 r. w Nalczyku, gdzie awansowała do półfinału (w którym przegrała z Aleksandrą Kosteniuk).
Była (obok Zsuzsy Polgár) prekursorką startów kobiet w turniejach męskich. W 1992 r. Międzynarodowa Federacja Szachowa nadała jej, jako czwartej kobiecie w historii, tytuł arcymistrza. W 2003 r. osiągnęła duży sukces, zdobywając w Stambule tytuł mistrzyni Europy. W tym samym roku podzieliła również I m. w otwartym turnieju w Walencji. W 2006 r. zwyciężyła (przed Moniką Soćko) w kołowym turnieju arcymistrzowskim w Biel. W 2007 r. zdobyła srebrny medal w indywidualnych mistrzostwach Szwecji, rozegranych w Sztokholmie oraz triumfowała w MonRoi Grand-Prix w Montrealu. na przełomie 2007 i 2008 r. podzieliła I m. (wspólnie z m.in. Radosławem Wojtaszkiem, Vasiliosem Kotroniasem oraz Tomi Nybäckiem) w turnieju Rilton Cup w Sztokholmie, natomiast w 2008 r. zajęła II m. (za Hou Yifan) w Stambule. W 2009 r. zdobyła drugi w karierze tytuł wicemistrza Szwecji, natomiast w 2010 – drugi w karierze tytuł indywidualnej mistrzyni Europy.
Wielokrotnie reprezentowała Szwecję w turniejach drużynowych (zarówno w konkurencji mężczyzn, jak i kobiet), m.in.:
czterokrotnie na olimpiadach szachowych (w latach 1990, 1992, 1996, 2000) – w drużynie męskiej,
siedmiokrotnie na olimpiadach szachowych (w latach 1978, 1982, 1984, 1988, 2004, 2008, 2014) – w drużynie żeńskiej; siedmiokrotna medalistka: indywidualnie – dwukrotnie złota (1984 – na I szachownicy, 1988 – na I szachownicy), trzykrotnie srebrna (1978 – na IV szachownicy, 1982 – na I szachownicy, 1984 – za wynik rankingowy) i dwukrotnie brązowa (1988 – za wynik rankingowy, 2014 – na I szachownicy),
trzykrotnie na drużynowych mistrzostwach Europy (w latach 1989, 1992, 1997) – w drużynie męskiej; medalistka: indywidualnie – srebrna (1989 – na V szachownicy).
Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnęła 1 października 2008 r., z wynikiem 2550 punktów zajmowała wówczas 5. miejsce na światowej liście FIDE.
